مهدى مهريزى و على صدرايى خويى

41

ميراث حديث شيعه

( ومادرانم ) ! هيچ گاه مرا يك چشم بهمزدن به خودم وامگذار ؛ زيرا اگر تو مرا باندازهء يك چشم به هم زدن به خودم واگذارى ، البتّه به شرّ نزديك مىشوم واز خير دور مىگردم ؛ سپس وحشت مرا در قبر به آرامش مبدّل ساز وبراي روزى كه تو را ملاقاة مىكنم ، در حالي كه نامهء اعمالم گسترده‌است ، نزد خود عهدي قرار بده كه در أمان تو باشم . ستايش ودرود ستايش ، خاصّ خدايى است كه أو باقي مىماند وبس ، وعظمت وسلطه ودولت أو جاويد مىماند وبس . أو كسى است كه به قدرت وبقا تشرّف دارد ، وبندگانش را به مرگ وفناء مقهور ساخته است ، ودادن نعمتهاى ظاهر وباطن بر عهدهء اوست وبس ؛ ودرود پياپى برسيد رسولان وفخر جهانها وشفيع گناهكاران ، محمّد بن عبداللَّه ، خاتم پيامبران وبر أهل بيت پاكانش كه شفيعان روز جزايند بالخصوص وصىّ محمّد وحبيب أو وجانشينش بر امّتش أمير المؤمنين واشرف الوصيّين . سفارش در پيش درآمد وصيّتنامه امّا بعد ؛ بالنتيجه اين ، وصيّت نامه‌اى است كه گنهكار خطاكار لغزشكار كوتاهى كنندهء نارسا ، محمّد باقر ، پسر ملّا محمّد تقى ( نامهء عملشان به دست راستشان داده شود وبه حساب آسان محاسبه شوند ) به سوى فرزندانش وخويشانش وقبيله‌هايش ورفيقانش وهمشهريانش ودوستانش وساير مردم با ايمان ، وصيّت كرده است . به آنان وصيّت مىكنم ( سفارش مىكنم ) بشهادت دادن به اينكه غير از آن غيبِ مطلق ، معبودِ به حقّى نيست . يكتاست أو وشريكي ندارد ، وبه اينكه محمّد سيد أنبيا ونخبهء اصفيا ، بندهء خدا ورسول خدا وپيامبر خدا وحبيب خدا وفدايى خداست ، وبه اينكه أمير المؤمنين على ، پسر ابىطالب